علائم سرطان دهان (قسمت دوم)

انچه در مقاله ی علائم سرطان دهان (قسمت دوم) مطالعه میکتید

بررسی مراحل سرطان دهان بی دلیل لق شدن دندان

و…..

دندان لق همراه بافت گرانولاسیونی که واقعا بافت گرانولاسیون نیست:
یکی دیگر از مواردی که می تواند پیش درآمد سرطان دهان باشد دندانی است که بی دلیل لق شده است. واضح است که دندان سالم بی دلیل لق نمی شود. بنابراین در چنین مواردی از بافت نرم اطراف دندان نمونه برداری کنید و با رادیوگرافی استخوان اطراف دندان را کنترل کنید.
مسلما اگر پس از سپری شدن زمان طبیعی ترمیم پس از کشیده شدن دندان لق در ناحیه بافت گرانولاسیون بیش از حد باقی بماند یا رشد غیرطبیعی کند باید حتما بیوپسی انجام داد. شاید این مسئله در بیمارانی که بهداشت دهان و دندان ضعیفی دارند چالش برانگیز باشد اما متاسفانه دیده شده که چنین وضعیت هایی در بیماران جوان و سالم از چشم دندانپزشک دور مانده اند.

• ضایعاتی که دیده نمی شوند:
اگر ضایعه ای در دهان دیده نمی شود دلیل بر این نیست که وجود ندارد. علائمی مانند دردهای مقاوم به درمان و بدون علت مشخص، دندان های لقی که پاتولوژی مشخصی ندارند یا شکایتی که با نمای کلینیکی موجود در دهان همخوانی ندارد، همگی نیاز به بررسی دقیق و ارزیابی مناسب دارند. شکایاتی مانند درد، بیحسی و گزگز کردن می توانند دلیل درگیری اعصاب کرانیال با ضایعات تشخیص داده نشده باشند. اگر در چنین شرایطی نمی توانید تصمیم بگیرید بیمار را سریعا به جراح فک و صورت ارجاع دهید.

• بیماری متاستاتیک:
اگر بیمارتان سابقه بدخیمی دارد باید او را بصورت مرتب از نظر علائم و نشانه های بیماری های متاستاتیک در فک و دهان چک کنید. هر ساله مقالات زیادی درباره متاستاز دادن سرطان سینه، ریه، کلیه، لنفوم و سایر بدخیمی ها به حفره دهان و فک به چاپ می رسند. خوشبختانه شیوع ضایعات متاستاتیک در سر و گردن بسیار کم و حدود 1% از کل ضایعات این ناحیه است اما چون تشخیص این ضایعات جدی در مراحل اولیه سخت است بهتر است احتمال آنها را در نظر داشته باشید.
یکی از شایعترین این موارد، بیماری TMJ مقاوم به درمان در کسی است که سابقه سرطان سینه دارد. گرچه آرتروز این مفصل شایع ترین تشخیص بیماری مقاوم به درمان است اما بیماری متاستاتیک را هم باید در نظر داشته باشید.

• مطالعه تاریخچه پزشکی اما ندیدن نکات مهم:
تقریبا همه ی دندانپزشکان تاریخچه ی پزشکی مناسب و کاملی از بیمارانشان می گیرند اما در تفسیر و نتیجه گیری صحیح دچار اشکال می شوند. گرچه مصرف دخانیات و الکل از ریسک فاکتور های اصلی سرطان های دهان هستند اما شرایطی مانند شرایط زیر هم می توانند احتمال ابتلا به سرطان دهان را افزایش دهند:
الف) بیمارانی که پیوند اعضا دریافت کرده اند (بعلت سرکوب سیستم ایمنی بدنشان)
ب) سایر افرادی که دچار سرکوب سیستم ایمنی بدن هستند (مانند مبتلایان به HIV و هپاتیت C)
ج) بیماری های التهابی روده (بیماری کرون، کولیت اولسراتیو)
د) عفونت مزمن کاندیدیازیس
ه) لیکن پلان (که در 1 تا 3 درصد از موارد می تواند دچار تغییرات بدخیمی شود)
و) بیماری های اتو ایمیون (لوپوس اریتماتوز سیستمیک، آرتریت روماتوئید) سرطان ناشی از این وضعیت می تواند مرتبط با خود بیماری یا درمان های آنها باشد.
در چنین مواردی اگر ضایعه ی مشکوکی در دهان دیدید حتما از آن نمونه برداری کنید.

• تشخیص داده اید اما تشخیصتان غلط بوده:
به قضاوتتان اعتماد کنید اما به تشخیص اولیه تان نه! معمولا بعد از اولین معاینه، بیوپسی یا کشت سلولی، تشخیص اولیه داده می شود اما این بدان معنا نیست که تشخیصتان حتما درست باشد. مثلا زخم های تروماتیک اطراف زبان می توانند مراحل اولیه سرطان زبان باشند.
بیماران سرطانی زیادی به من ارجاع داده شده اند که چون بیمار جوان بوده یا ریسک فاکتور نداشته یا نتیجه بیوپسی اولیه اش خوش خیم بوده، انواع و اقسام درمان های بی نتیجه برایش انجام شده و چون نتیجه بخش نبوده ارجاع شده اند. برای جلوگیری از چنین اشتباهاتی بهتر است وقتی وضعیت کلینیکی بیماری با تشخیص اولیه شما مطابقت ندارد یا به درمانی که تجویز کرده اید پاسخ نمی دهد، بجای اینکه فکر کنید “استراتژی درمان را عوض می کنم” بگوئید “شاید تشخیص اولیه ام غلط بوده” و با این کار زمان ارزشمند درمان بیمارتان را به خطر نیندازید. در این حالت بجای اینکه کسی به شما بگوید ” غلط تشخیص داده اید” خودتان به خودتان بگوئید ” به موقع اقدام کردم”

نوشته: Brett A. Miles D.D.S., MD